Το Κυπριακό παραμένει το κρισιμότερο εθνικό ζήτημα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Δεν πρόκειται για μια «διαφορά κοινοτήτων», αλλά για πρόβλημα εισβολής, κατοχής και παραβίασης του διεθνούς δικαίου.

Η πλευρά μας οφείλει να παραμείνει σταθερά προσηλωμένη στη λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, όπως καθορίζεται από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Την ίδια στιγμή, όμως, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι η Τουρκία έχει απομακρυνθεί από κάθε ουσιαστική διαπραγμάτευση και αξιοποιεί την απουσία διεθνούς κόστους για να εδραιώνει τετελεσμένα.

Η θέση μου είναι σαφής:       
χωρίς συντονισμένη διεθνή πίεση και πραγματικό κόστος, δεν υπάρχει κίνητρο για αλλαγή στάσης της Τουρκίας.

‍ ‍

Τι προτείνω:

✔ Ευρωπαϊκή ομπρέλα πίεσης και κυρώσεων  
Η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να αξιοποιήσει πλήρως την ιδιότητά της ως κράτος-μέλος της ΕΕ. Στηρίζω πρωτοβουλίες για ενεργοποίηση στοχευμένων ευρωπαϊκών κυρώσεων, εφόσον η Τουρκία συνεχίζει να αρνείται διαπραγματεύσεις εντός του πλαισίου ΟΗΕ και παραβιάζει κυριαρχικά μας δικαιώματα. Η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από το Κυπριακό.

‍ ‍

✔ Διεθνής θεσμική κινητοποίηση πέραν της ρητορικής
Τα ψηφίσματα του ΟΗΕ πρέπει να μετατραπούν από διακηρύξεις σε εργαλεία πίεσης. Υποστηρίζω συστηματικές παρεμβάσεις σε διεθνή fora, με στόχο ρητές αναφορές στην τουρκική αδιαλλαξία, μηχανισμούς παρακολούθησης και αυξημένο πολιτικό κόστος για παραβιάσεις.

‍ ‍

✔ Ρήτρες σύνδεσης στις σχέσεις ΕΕ–Τουρκίας 
Η πρόοδος της Τουρκίας σε θέματα εμπορίου, χρηματοδότησης, τελωνειακής ένωσης ή τεχνολογικής συνεργασίας πρέπει να συνδέεται με συγκεκριμένα και μετρήσιμα βήματα συμμόρφωσης στο Κυπριακό και στο διεθνές δίκαιο. Όχι γενικές υποσχέσεις, αλλά ρήτρες με έλεγχο και συνέπειες.

‍ ‍

✔ Αξιοποίηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ως μοχλού πίεσης     
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ήδη υιοθετήσει σαφή στάση κατά της λύσης δύο κρατών. Αυτή η θέση πρέπει να ενισχυθεί με διαρκείς υπερκομματικές πρωτοβουλίες, δημόσιες αναφορές και πολιτικό κόστος για τη μη συμμόρφωση της Τουρκίας.

‍ ‍

✔ Περιφερειακές συμμαχίες με γεωπολιτικό βάρος       
Η Κύπρος δεν είναι μόνη της στην Ανατολική Μεσόγειο. Μέσα από στρατηγικές συνεργασίες με χώρες της περιοχής που έχουν κοινό συμφέρον στη σταθερότητα και στο διεθνές δίκαιο, το Κυπριακό μπορεί να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο περιφερειακής ασφάλειας, αυξάνοντας την πίεση προς την Τουρκία.

‍ ‍

✔ Συνδυασμός διεθνούς δικαίου και διπλωματίας         
Η αξιοποίηση νομικών εργαλείων (UNCLOS, διεθνή δικαστήρια) δεν αντικαθιστά τη διπλωματία — τη συμπληρώνει. Η νομική πίεση δημιουργεί πραγματικό κόστος και ενισχύει τη διαπραγματευτική θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

‍ ‍

Στο Κυπριακό δεν αρκεί η καλή πρόθεση. Χρειάζεται συνέπεια, συμμαχίες και κόστος για την αδιαλλαξία.

Μόνο όταν το στάτους κβο καταστεί πολιτικά και οικονομικά ασύμφορο για την Τουρκία, μπορεί να ανοίξει ξανά ο δρόμος για μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση.

‍